حضرت فرمودند : تأويلش آن است كه : اللَّهمّ انّك منها خلقتنى ( بار خدا تو مرا از زمين آفريدى ) و سر خود را كه از سجده برمىدارى يعنى و منها اخرجتنا ( و از زمين ما را بيرون راندى ) . و به سجده دوّم كه مىروى معنايش اين است كه : و اليها تعيدنا ( يعنى ما را بسوى زمين عود خواهى داد ) و سر كه از سجده دوّم بر مىدارى يعنى : و منها تخرجنا تارة اخرى ( و بار ديگر ما را از آن اخراج مىنمايى ) آن مرد عرض كرد : اين كه در تشهد پاى راست را بلند كرده و پاى چپ را مىاندازيم معنايش چيست ؟ حضرت فرمودند : تأويلش اين است كه : اللَّهم امت الباطل و اقم الحق ( بار خدا يا باطل را نابود و حق را سر پا بدار ) . باب سى و سوّم سرّ استحباب همراه داشتن آلات و زياد نمودن جامه در نماز حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از عبد الله بن ميمون قداح « 1 » ، از حضرت جعفر بن محمّد از پدر بزرگوارش عليهما السّلام ، حضرت فرمودند : هر چه در نماز به تن دارى با تو تسبيح مىگويد ، سپس فرمودند : و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلم وقتى نماز به پا مىشد نعلين مىپوشيدند و در آن نماز مىگذاردند . حديث ( 2 ) محمّد بن الحسن بن متيل از محمّد بن الحسن ، از محمّد بن يحيى ، از طلحة بن زيد « 2 » ، از جعفر بن محمّد ، از پدر بزرگوارش از على عليهم السلام نقل كرده‌اند كه آن حضرت فرمودند : انسان وقتى در نماز است جسد و لباس و هر چيزى كه اطرافش هست تسبيح مىگويد . باب سى و چهارم سرّ مستحب بودن خواندن نماز صبح با طلوع فجر

--> « 1 » - عبد اللَّه بن ميمون بن الأسود القداح به فرموده علَّامه در خلاصه ثقه مىباشد . « 2 » - طلحة بن زيد ، مرحوم شيخ در فهرست مىفرمايد : وى عامى المذهب است ولى كتابش معتمد است .